Aralık ayının en uzun gecesinde, tōji 冬至 denilen gündönümünde, Japonya’nın hamamlarında ve evlerinde küvetlere bütün halinde sarı meyveler bırakılır. Buna yuzuyu 柚子湯 denir, yuzu banyosu; sıcak suda yüzen meyveler kabuklarındaki yağları bırakır ve buhar, keskin, çiçeksi bir narenciye kokusuyla dolar. İnanış, bu banyonun kışın hastalıklarını kovduğunu söyler. Bir meyvenin yılın en karanlık gecesinde bütün bir ülkeyi ısıtması, başka mutfakta zor bulunur bir onurdur.

Yuzu 柚子, bin yıldan uzun süredir Japonya’da yetişen buruşuk kabuklu bir narenciyedir; ne limondur ne mandalina, aroması ikisinin arasında ve ikisinden de derindedir. Japon şefler onun suyundan çok kabuğunu kullanır: birkaç zerre kabuk rendesi, bir tabağın bütün havasını değiştirir. Ponzu sosunun kalbinde de o vardır.

Yuzu Roll, bu kokunun tabağa çevrilmiş hali: deniz mahsulünün tatlılığı, yuzunun ferah ekşiliğiyle aydınlanır.

Narenciyenin dilinden anlayan bir kıyıdayız. Yuzu burada yabancılık çekmiyor.