Japonya’nın dünyaya en çok bakılan resmi, aslında bir dağ portresidir. Hokusai’nin 1831 dolaylarında bastığı Kanagawa Açıklarında Büyük Dalga 神奈川沖浪裏, Fuji Dağı’nın Otuz Altı Görünümü adlı serinin ilk yaprağıdır. Devasa dalga pençelerini üç kayığın üzerine geçirmişken, ufukta küçük, karlı, kımıltısız bir üçgen durur: Fuji 富士. Dalga ne kadar öfkeliyse dağ o kadar sakindir. Japon estetiğinin özeti bu tek karede saklıdır: hareketin ortasındaki durgunluk.

Fuji, Japonya’nın en yüksek zirvesi ve en eski kutsalıdır. Şairler ona bin yıldır şiir yazar, hacılar yamacını bin yıldır tırmanır; 2013’te UNESCO onu kutsal yer ve sanatsal ilham kaynağı olarak Dünya Mirası listesine aldı.

Fuji Roll, bir tezgâh ustasının bu simgeye saygı duruşudur: katmanlar bir yamaç gibi yükselir, zirve kar beyazı sosla örtülür.

Hokusai’nin dalgası bizim denizlerimizde de kabarır. Tabaktaki dağ ise, tıpkı aslı gibi, yerinden kımıldamaz.